تخته‌های ستون فقرات برای دهه‌ها جزء اصلی در صنعت پزشکی بوده‌اند. آنها هنگام حمل و نقل بیماران، به ویژه کسانی که مشکوک به آسیب های ستون فقرات هستند، حمایت حیاتی می کنند. با این حال، توسعه تخته های ستون فقرات راکد باقی نمانده است.
یکی از اولین پیشرفت‌های مهم در تخته‌های ستون فقرات، توسعه پشتی سر قابل تنظیم بود. این امر متخصصان پزشکی را قادر می‌سازد تا از سر و گردن بیمار که ممکن است آسیب‌های نخاعی داشته است، بهتر حمایت کنند. با این نوآوری، آنها نیازی به تکیه بر پشتیبانی های موقت نداشتند، که می تواند غیرقابل اعتماد باشد و بیمار را در معرض خطر قرار دهد.
یکی دیگر از نوآوری های قابل توجه استفاده از لایه های فوم بود. در گذشته تخته های ستون فقرات از پلاستیک سخت ساخته می شد که برای بیمار ناراحت کننده بود. استفاده از بالشتک های فوم باعث راحتی بیشتر بیمار می شود و می تواند خطر ابتلا به زخم های فشاری را کاهش دهد. علاوه بر این، در صورت افتادن یا تکان خوردن تخته در حین حمل و نقل، لایه فوم می تواند مقداری از ضربه را جذب کند.
در سال های اخیر تخته های ستون فقرات فشرده تر و سبک تر شده اند. این امر حمل و نقل بیماران را به خصوص در فضاهای تنگ مانند راه پله ها یا آسانسور آسان تر کرده است. استفاده از مواد سبک وزن مانند فیبر کربن یا آلومینیوم نیز مانور دادن روی تخته ها را برای متخصصان پزشکی آسان کرده است و ایمنی و راحتی را برای بیمار افزایش می دهد.
یکی از مهم ترین پیشرفت ها در تخته های ستون فقرات در سال های اخیر استفاده از تسمه بوده است. در گذشته، متخصصان پزشکی از پتو یا برانکارد برای محکم کردن بیمار روی تخته استفاده می کردند. با این حال، این روش همیشه موثر نبود و در صورت جابجایی بیمار در حین حمل و نقل می تواند خطرناک باشد. استفاده از تسمه تخته های ستون فقرات را برای بیماران بسیار ایمن تر کرده است و خطر آسیب در حین حمل و نقل را کاهش می دهد.
در نهایت، پیشرفت های فناوری نیز به تکامل تخته های ستون فقرات کمک کرده است. اکنون بسیاری از تخته های ستون فقرات دارای حسگرهای داخلی هستند که می توانند حرکت یا جابجایی بیمار در حین حمل و نقل را تشخیص دهند. این ویژگی به ویژه در صورتی مفید است که بیمار بیهوش باشد یا قادر به برقراری ارتباط نباشد، زیرا می تواند متخصصان پزشکی را در مورد مشکلات احتمالی در حین حمل و نقل آگاه کند.
