تجهیزات نجات قابل اعتماد برای سناریوهای واقعی

من زمان زیادی را در اطراف امدادگران اولیه - امدادگران، آتش نشانان، تیم های نجات بیابان - و همچنین به تهیه تجهیزات برای بازارهای مختلف کمک کرده ام. چیزی که همیشه برایم جالب است این است که تعداد زیادی از کاربران عملکرد اصلی هر دستگاه را می‌دانند، اما هرگز واقعاً به این فکر نکرده‌اند که چگونه آنها را در لحظه ترکیب کنند، یا وقتی عجله دارید چه چیزهای کوچکی اشتباه می‌کنند.

اجازه دهید برخی از مشاهدات دنیای واقعی را به اشتراک بگذارم، نوعی که معمولاً از چند بار بهم ریختگی و سپس کشف راه بهتر ناشی می شود.

تخته ستون فقرات برای قربانیان تصادف رانندگی در یک جاده صاف عالی است. اما سعی کنید همان تخته را از میان یک آوار ساختمان فروریخته بکشید، و هر پوند اضافی آن را نفرین خواهید کرد. بنابراین قانون اول ساده است: به این فکر کنید که واقعاً از کجا استفاده می کنید.

برای کارهای معمول پیش بیمارستانی - به خیابان های شهر، تصادفات اتومبیل، سقوط در خانه فکر کنید - ترکیب کلاسیک یک تخته ستون فقرات با تسمه های بی حرکت کامل است. تمرکز بر تثبیت سریع و پایدار است. شما بیمار را روی تخته بلغزانید، آنها را به سمت پایین می بندید و حرکت می کنید. ابتدایی است، اما سریع کار می کند، و این چیزی است که در همان چند دقیقه اول اهمیت دارد.

اکنون، نجات آتش‌سوزی یا فروریختن ساختمان، جانوری متفاوت است. فضاهای باریک، همه جا زباله. آنجاست که یک اسکوپ برانکارد می درخشد. از طول به دو نیم می‌شود، بنابراین می‌توانید هر طرف را بدون چرخاندن آن‌ها زیر بیمار بلغزانید – اگر مشکوک به آسیب ستون فقرات هستید، کار بسیار بزرگی است. و در کنار آن آتل های نرم می خواهید، زیرا اندام ها اغلب به دام افتاده یا شکسته می شوند. آنها را قبل از انتقال بیمار به بیرون تعمیر می کنید.

سپس نجات در فضای باز وجود دارد - کوه ها، جنگل ها، مسیرهای راه دور. وزن دشمن شماست تیم ها به سراغ برانکاردهای تاشو سبک وزن و آتل های انعطاف پذیر و قالب گیری می روند. همه چیز کوچک است. و هرگز و هرگز بدون احیاگر دستی نمی روید. اگر فردی دیگر نفس خود را متوقف کند، در مناطق خلوت، ساعت‌ها با اورژانس فاصله دارید. آن ماسک دریچه کیسه ای می تواند راه نجاتی باشد.

در داخل بیمارستان ها، داستان متفاوت است - مسافت های کوتاه، جابجایی های مکرر. کارکنان کمتر به ناهمواری اهمیت می دهند و بیشتر به راحتی و تسمه های با باز شدن سریع اهمیت می دهند. کمربندهای با رهش آسان همه جا وجود دارند، زیرا پرستاران وقتی بیمار را برای عکسبرداری با اشعه ایکس یا معاینه می‌کشند، باید به سرعت فیکساسیون را تنظیم کنند.

اکثر حوادث با تجهیزات امداد و نجات به دلیل بد بودن دنده اتفاق نمی افتد. آنها به این دلیل اتفاق می‌افتند که کسی یک قدم کوچک را فراموش کرده یا با عجله شلخته شده است.

تخته های ستون فقرات را بردارید. افراد تنه و پاها را می بندند، اما اغلب از تکیه گاه سر غافل می شوند. اگر سر به یک طرف بیفتد، محافظت از ستون فقرات گردنی بی ارزش است. شما باید بلوک های سر را به اندازه بیمار تنظیم کنید و گردن را در یک خط خنثی و مستقیم نگه دارید. همچنین، تخته ستون فقرات را روی آسفالت ناهموار نکشید. مطمئناً سطح را خراش می دهد، اما بدتر از آن - لرزش ها و تکان ها می تواند به بیمار آسیب برساند. و با گذشت زمان، آن خراش ها تخته را ضعیف می کند.

برانکاردهای اسکوپی یک خطر یواشکی دارند: مکانیسم های قفل کردن. من افرادی را دیده ام که یک بیمار را بدون اینکه دو بار بررسی کنند که هر دو قفل به طور کامل درگیر شده اند بلند می کنند. در نیمه راه آمبولانس، یک طرفش شل می شود - برانکارد شروع به جدا شدن می کند. وحشتناک. همیشه، همیشه دوبار چک کنید. پس از استفاده، شکاف های قفل را تمیز کنید، زیرا خاک و گرد و غبار باعث سفت شدن آنها می شود.

آتل - یکی دیگر از اشتباهات رایج. مردم آنها را خیلی محکم می بندند. آنها فکر می کنند: "آن را راحت کن." اما خیلی تنگ گردش خون را قطع می کند. پس از استفاده از هر آتل، انگشتان دست یا پا را بررسی کنید: آیا آنها صورتی هستند؟ گرم؟ آیا بیمار می تواند آنها را احساس کند؟ اگر نه، فورا شل کنید. برای آن آتل‌های قالب‌گیری انعطاف‌پذیر، آن‌ها را به طور مکرر بیش از حد طراحی به جلو و عقب خم نکنید - سفتی خود را از دست داده و بی‌فایده می‌شوند.

کمربندهای بیحرکتی در بررسی های روزانه نادیده گرفته می شوند. سگک ممکن است خوب به نظر برسد، اما بافته می تواند در اثر کشش مکرر از بین برود. کمربند را زمانی تعویض کنید که پارچه سایش نشان می دهد، نه زمانی که سگک آن می شکند. و برای عمل‌های شبانه، کمربندهایی با نوارهای بازتابنده موهبت الهی هستند - می‌توانید طرح کلی بیمار را در تاریکی ببینید.

احیاگرهای دستی: افراد کیسه را خیلی سخت و خیلی سریع فشار می دهند. فشارهای ملایم و ثابت موثرتر هستند. همچنین شیر را تمیز نگه دارید. پس از استفاده، ماسک و لوله را جدا کرده و کاملا بشویید – ترشحات خشک شده جریان هوا را مسدود می کند.

با مشاهده اشتباهات خریداران بیمارستان و واردکنندگان خارج از کشور، چند الگو تکرار می شوند.

بزرگترین مورد: مقایسه فقط قیمت واحد. من تخته های ستون فقرات ارزانی دیده ام که بعد از سه بار استفاده ترک می خورند. مواد شکننده بود. برای تجهیزات نجات، چقرمگی مواد خام غیرقابل مذاکره است. شما یک دکوراسیون قفسه نمی خرید. شما در حال خرید چیزی هستید که ممکن است زندگی را در زیر بار سنگین نجات دهد.

دام دیگر: خرید وسایل بدون لوازم جانبی مشابه. یک برانکارد بدون تسمه های سازگار فقط یک قاب فلزی است. تخته ستون فقرات بدون تکیه گاه مناسب سر ناقص است. خرید ست های کامل یا حداقل بررسی مناسب بودن لوازم جانبی از همان سری هوشمندتر است.

سپس نادیده گرفتن محیط محلی وجود دارد. در مناطق مرطوب گرمسیری، برانکاردهای پلاستیکی معمولی کپک زده و لغزنده می شوند. شما نیاز به درمان مقاوم در برابر رطوبت و ضد کپک دارید. در خاورمیانه، با گرمای شدید، قطعات لاستیکی سخت شده و ترک می‌خورند. مناطق سردسیر؟ پلاستیک شکننده می شود. آب و هوای خود را بشناسید

برای تجارت فرامرزی، گواهینامه ها یک پیچ و خم هستند. اروپا دارای CE است، ایالات متحده دارای ثبت FDA است، هر کشور قوانین خاص خود را دارد. قبل از ارسال، تمام مدارک را مرتب کنید. من ماه‌ها کانتینرهایی را دیده‌ام که در گمرک نگهداری می‌شوند، زیرا یک گواهینامه وجود ندارد.

نگهداری منظم فقط شستن اشیا نیست. این یک سیستم است.

اقلام بزرگ مانند برانکاردها و تخته های ستون فقرات را در مناطق خشک و دارای تهویه - نه در زیر جعبه های سنگین نگهداری کنید. لوازم جانبی کوچک - تسمه، آتل، قطعات یدکی - به سطل های برچسب دار می روند. وقتی ثانیه ها به حساب می آیند، نمی خواهید شمع را حفاری کنید.

یک برنامه بازرسی ساده تنظیم کنید. نه تک تک کالاها هر روز، بلکه یک چک نقطه ای هفتگی و یک موجودی کامل ماهانه. گزارشی نگه دارید هر چیزی را که نیاز به تعمیر یا تعویض دارد علامت گذاری کنید و از نظر فیزیکی آن را از وسایل قابل استفاده جدا کنید.

لوازم یدکی در دست داشته باشید. حلقه های آب بندی، سگک ها، بخش های تسمه - اینها فرسوده می شوند. اگر مجبورید یک برانکارد کامل را فقط به دلیل شکستن یک سگک 2 دلاری زمین کنید، این برنامه ریزی ضعیفی است.

همه چیز را برای ماه ها در کابینت های بسته قفل نکنید. جریان هوای مناسب از تجمع رطوبت به خصوص در مناطق ساحلی جلوگیری می کند. و قطعات لاستیکی و پلاستیکی را از نور مستقیم خورشید دور نگه دارید - UV آنها را به سرعت پیر می کند.

با عرضه تجهیزات به مناطق مختلف، ترجیحات واضحی را متوجه شدم.

خریداران اروپایی و آمریکای شمالی همه در مورد استانداردها هستند. آنها محصولاتی را می خواهند که هنجارهای سختگیرانه را رعایت کنند - ISO، ASTM، هر آنچه محلی است. ظاهر ساده است، اما عملکرد راسخ است. مکانیسم‌های آزادسازی سریع و طراحی‌های سبک وزن، توجه بیشتری را به خود جلب می‌کنند. بسیاری از تیم ها در مجموعه های کامل از یک تامین کننده خرید می کنند، زیرا آنها به مناسب بودن اعتماد دارند.

مشتریان آسیای جنوب شرقی که با گرما و رطوبت سروکار دارند، بیشتر به مقاومت در برابر قالب و تمیز کردن آسان اهمیت می دهند. آنها رنگ های روشن را دوست دارند - نه فقط برای ظاهر، بلکه برای تشخیص سریع تجهیزات در انبارهای نامرتب. مواد با خشک شدن سریع یک مزیت محسوب می شوند.

در خاورمیانه، دوام در گرمای زیاد نگرانی شماره 1 است. لاستیک و پلاستیک نباید ذوب یا سفت شوند. همچنین، پرداخت سطح و احساس کلی اهمیت دارد - تجهیزاتی که به همان اندازه قوی به نظر می رسند ترجیح داده می شود.

درک این تفاوت ها به تامین کنندگان و کاربران کمک می کند تا ابزار مناسب را انتخاب کنند. برانکاردی که در لندن به زیبایی کار می کند ممکن است در بانکوک یک کابوس باشد.

در پایان روز، تجهیزات نجات فقط به اندازه فردی که از آن استفاده می کند - و عادات کوچکی که حفظ می کند، خوب است. دنده را با صحنه هماهنگ کنید. به جزئیات کوچکی که در کتابچه‌های راهنما اشاره می‌شود، اما مردم از آنها صرف‌نظر می‌کنند، توجه کنید. قفل ها را چک کنید، تسمه ها را چک کنید، گردش را چک کنید. لوازم یدکی را نگه دارید. و اگر خرید می‌کنید، به دنبال پایین‌ترین قیمت نباشید – موادی را دنبال کنید که وقتی مهم هستند شکست نخورند.

من تخته های ستون فقرات قدیمی را دیده ام که برای یک دهه در خدمت بوده اند، هنوز محکم. و من دیدم که موارد کاملاً جدید در اولین تماس شکست خورده اند. تفاوت شانس نیست این می داند که به دنبال چه چیزی باشد.