ریخته گری ضربه

قالب گیری ضربه، همچنین به عنوان قالب گیری توخالی ضربه شناخته شده است.این روش به سرعت در حال رشد پردازش پلاستیک است. در طول جنگ جهانی دوم، فرآیند قالب گیری ضربه شروع به تولید ویال های پلی اتیلن با ضخامت کم کرد. در اواخر دهه 1950، با تولد پلی اتیلن با چگالی بالا و توسعه دستگاه های قالب گیری ضربه، تکنولوژی قالب گیری ضربه به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفت. مخازن توخالی می توانند تا چند هزار لیتر حجم داشته باشند و برخی از تولیدات کامپیوتر کنترل شده اند. پلاستیک مناسب برای قالب گیری ضربه شامل پلی اتیلن، پلی وینیل کلراید، پلی پروپیلن، پلی استر و غیره و ظروف توخالی تولید شده به طور گسترده به عنوان ظروف بسته بندی صنعتی استفاده می شود. با توجه به روش پریون ساخت، قالب گیری ضربه را می توان به ریخته گری اکستروژن و ریخته گری ضربه تزریق تقسیم کرد، و به تازگی توسعه یافته، قالب گیری ضربه چند لایه و قالب گیری ضربه کششی است.