برای اطمینان از ایمنی مصدومین و بیماران، پس از انجام اقدامات اضطراری باید به موارد زیر توجه شود:
A. به خاطر امنیت، بیماران و مجروحان را نباید جابه جا کرد مگر اینکه لازم باشد. آنها باید در مناسب ترین موقعیت برای وضعیت جسمی یا آسیب خود قرار گیرند. نذار بلند بشه يا تکون بخوره
ب- از درمان جراحی غیرضروری و تداخل به بیماران و مجروحان اجتناب شود.
ج- سعی کنید برای جلوگیری از یخ زدن، بیماران و مجروحان را با پتو یا کویل بپوشانید. اگر هوا سرد یا مرطوب است، مقداری لباس یا پتو زیر بیمار و زخمی قرار داده و بیشتر بپوشانید.
د- علت آسیب یا بیماری ناگهانی را تعیین کنید. مشکلات اصلی پس از کنترل به این صورت برخورد خواهد شد:
پیدا کردن علت دقیق است، شما می توانید از بیماران و مجروحان بپرسید، شما همچنین می توانید از افراد اطراف خود را هنگامی که شما بیمار و زخمی بپرسید.
به دنبال کارت پزشکی بیمار، به منظور درک علت ناگهانی در زمان؛
هنگامی که جراحت بسیار جدی است، سعی کنید هر چه زودتر به اعضای خانواده مجروحان اطلاع دهید.
ه- بیمار و زخمی تنها با توجه به نوع تصادف یا بیماری ناگهانی و نیازهای وضعیت در آن زمان می توانند به صورت توالی بررسی شوند. کاری که می خواهید انجام دهید باید اساس آن را داشته باشد.
لباس های تنگ را شل کنید. اما اگر ستون فقرات آسیب دیده باشد، کمربند کمر فرد آسیب دیده کشیده نمی شود.
به منظور بررسی دقیق تر آسیب، لباس ها را می توان در صورت لزوم از هم دور کرد یا خاموش کرد. لباس ها را می توان از درز قطع یا پاره کرد، اما باید مراقبت شدیدی انجام شود، در غیر این صورت آسیب تشدید خواهد شد. اگر پوشش مناسبی برای حفاظت وجود ندارد، بدن آسیب دیده و بیمار را بیش از حد افشا نکنید.
به ظاهر مصدوم از جمله تغییر رنگ پوست توجه کنید و تمام علائمی را که می تواند آسیب یا بیماری ناگهانی را فراهم کند بررسی کنید. اگر پوست فرد آسیب دیده سیاه باشد، باید با توجه به تغییرات رنگ غشایی یا سطح لب ها، دهان و پلک ها قضاوت شود.
نبض مجروحان و بیماران را بررسی کنید. اگر مچ دست را نمی توان تشخیص داد، شریان بزرگ دهانه رحم را در کنار گردن بررسی کنید.
بررسی کنید که آیا فرد مجروح آلن سو، بی حالی است یا ناخودآگاه. آیا او به این سوال پاسخ داد؟
اگر فرد آسیب دیده ناخودآگاه است، به دنبال نشانه هایی از آسیب دیدگی سر بآید. برای افراد آگاه به دنبال فلج در یک طرف صورت یا بدن خود بمونید. بفهمید که آیا بیمار به تازگی اسپاسم داشته است (اگر داشته باشد، زبانش را گاز می گیرد).
چشمان فرد مجروح را بررسی کنید و اندازه مردمک را بررسی کنید.
بررسی کنید که آیا بخش های آسیب دیده تنه و اندام فرد آسیب دیده را می توان باز و بسته کرد یا اینکه شکسته شده است.
جلوی گردن مصدوم را بررسی کنید تا ببینید آیا تحت لارنگکتومی قرار گرفته است یا نه. در هنگام دادن کمک های اولیه در مناطق دیگر، جلوی دریافت هوا بیمارانی را که تحت لارنگکتومی قرار گرفته اند، مسدود کنید، در غیر این صورت ممکن است باعث اسفیکسی شوند و بمیرند.
در صورت مشکوک شدن به مسمومیت، دهان مجروحان را برای لکه ها و سیاه شدن بررسی کنید و منابع اطراف مسمومیت مانند قرص، بطری دارو، مواد شیمیایی خانگی یا آفت کش ها و غیره را بررسی کنید.
F. اجرای برنامه های تعیین شده کمک های اولیه:
استفاده از داروهای کمک های اولیه به عنوان مورد نیاز;
با توجه به ماهیت آسیب و بیماری ناگهانی، نیازهای وضعیت در آن زمان و راحتی پرسنل و مواد، ترتیب اقدامات کمک های اولیه؛
قبل از اینکه بیمار بتواند به یک پاسخ دهنده اورژانس صالح منتقل شود (مانند یک جراح، یک تیم پزشکی، یک کلینیک بهداشتی)، بیمار باید قبل از اینکه بیمار بتواند از خود مراقبت کند، مسئول بیمار باشد.
تلاش نکنید که هیچ نوع تشخیصی انجام دهید یا در مورد وضعیت بیمار با تماشاگران یا گزارشگران بحث نکنید.